სისხლის რეოლოგიური სტატუსი ობსტრუქციული აპნოეს დროს

60მ. მანწკავა, გ. აზიკური,
ნ. მომცელიძე, ნ. მითაგვარია.

 

ი. ბერიტაშვილის ექსპერიმენტული  ბიომედიცინის ცენტრი, თბილისი, საქართველო.

 

აპნოე არ არის დამოუკიდებელი ნოზოლოგია. იგი აზიანებს ორგანიზმის მრავალ სისტემას. ჩვენი კვლევის ობიექტებს წარმოადგენდნენ ობსტრუქციული აპნოეთი დაავადებული პაციენტები (n=44) (საშუალო ასაკი 45.4±5) და საკონტროლო ჯგუფი: ჯანმრთელი სუბიექტები (n=20), საშუალო ასაკით 36.3±5. ყველა პაციენტს ჩაუტარდა სრული რეოლოგიური გამოკვლევა (ერითროციტების აგრეგადობა, ერითროციტების დეფორმადობა, პლაზმის სიბლანტე და ჰემატოკრიტი), რომელიც პაციენტებში სრულფასოვნად ადგენს რეოლოგიურ სტატუსს. ერითროციტების აგრეგადობის ინდექსი არის 42.7±7.2, ერითროციტების დეფორმადობის ინდექსი – 2.23±0.06, სისხლის პლაზმის სიბლანტის მნიშვნელობაა – 1.27±0.03 და ჰემატოკრიტი ტოლია 39±5.

სტატისტიკური დამუშავება ხდებოდა  პროგრამა Оrigin 4.1. (Microcat. Software. Inc)-ით და Microsoft Excel-ით. კვლევის პროტოკოლი ექვემდებარებოდა ჰელსინკის დეკლარაციის მოთხოვნებს. ჩვენი მონაცემების თანახმად, ობსტრუქციული აპნოეს დროს რეოლოგიური სტატუსი იცვლება, რაც ინფორმატიული და აქტუალურია ფუნდამენტური ფიზიოლოგიისა და გამოყენებითი მედიცინისთვის. მიღებულ მონაცემებზე დაყრდნობით, ჩვენ კლინიცისტებს ვაძლევით რეკომენდაციას  ობსტრუქციული აპნოეს მკურნალობაში ჩართონ დეზაგრეგანტები.

გაიშალოს

ლიტერატურა

1. Ehlenz K., Peter J.H., Schneider H. et al., Renin secretion is substantially influenced by obstructive sleep apnea syndrome. In: Sleep ’90./ (ed) J.Horne, Bochum: Pontenagel Press: 1990, 193-195.

2. He J., Kryger M.H., Zorick F.J. et al. Chest, 1988, 94, 9-14.


3. Knight H., Millman R.P., Gur R.C. et al. Am. Rev. Respir.  Dis., 1987, 136, 845-850.


4.Krieger J., Benzoni D., Sforza E., Sassard J. Clin. Exp. Pharmacol. Physiol., 1991, 18, 511-515.


5. Mantskava M. http://cyberleninka.ru/article/n/hemorrhagic-shock-and-stress-cause-and-consequence-of-hemorheology-disturbances-on-the-example-of-the-changes-in-erythrocyte-aggregation, 2014.

6.Mchedlishvili G., Beritashvili N., Lominadze D., Tsinamdzgvrishvili B. Biorheol., 1993, 2, 153-161.

7.Mchedlishvili. G. Basic factors determining the hemorheological disorders in the microcirculation. Clinical Hemorheology and Microcirculation, 2004, 30,  179-180.


8. Nobili L, Schiavi G, Bozano E. et al. Clin. Hemorheol. Microcirc., 2000, 22, 21-27.


9. Palomaki H., Partinen M., Erkinjuntti T., Kaste M. Neurology, 1992, 42, 75-81.


10. Reid H. L., Barnes A. J., Lock P. J., Dormandy J. A., & Dormandy T. L.  Clin. Pathol., 1976, 29 (9), 855.


11. Somers V.K., Mark A.L, Abboud F.M. Clin. Exp. Hypertens., 1998, 10, 413-422.

 

         

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

↓